Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Η ένδειξη καθορίζεται εξατομικευμένα με βάση την κλινική εικόνα, την ωριμότητα των ιστών και το ιατρικό ιστορικό. Ορισμένες πράξεις είναι κατάλληλες μετά την ολοκλήρωση της σωματικής ανάπτυξης.

Κάθε χειρουργική πράξη αφήνει ουλές. Οι τομές σχεδιάζονται σε «φυσικές» πτυχές και ακολουθείται πρωτόκολλο φροντίδας για την ωρίμανσή τους.

Διαφέρει ανά πράξη και οργανισμό. Ενδεικτικά: βλεφαροπλαστική 7–10 ημέρες, ρινοπλαστική 1–2 εβδομάδες, κοιλιοπλαστική 2–4 εβδομάδες για ελαφρές δραστηριότητες.

Τοπική, περιοχική, γενική ή μέθη, ανάλογα με την έκταση της πράξης και το ιατρικό ιστορικό. Η επιλογή γίνεται σε συνεργασία με αναισθησιολόγο.

Τίθενται ρεαλιστικές προσδοκίες μετά από κλινική εξέταση. Το τελικό αποτέλεσμα επηρεάζεται από την ανατομία και την επούλωση και δεν μπορεί να εγγυηθεί.

Η χαλάρωση λεπτών ιστών και η προβολή λίπους στα βλέφαρα δημιουργούν «σακουλάκια» και σκίαση.

Σε εκλεκτικές περιπτώσεις: laser επιφανειακής σύσφιξης ή στοχευμένα fillers για την «σκιά» της αύλακας. Δεν υποκαθιστούν τη βλεφαροπλαστική όταν υπάρχει περίσσεια δέρματος.

Στο άνω βλέφαρο στην φυσική πτυχή και στο κάτω ακριβώς κάτω από τις βλεφαρίδες ή εσωτερικά (transconjunctival) όταν ενδείκνυται.

Συνήθως σε 7–10 ημέρες για ήπιες δραστηριότητες. Το οίδημα και οι εκχυμώσεις υποχωρούν σταδιακά.

Υπομάστια πτυχή, περιθηλαία ή μασχαλιαία. Τοποθέτηση υπομαστικά, υποπεριτονιακά ή υπομυϊκά, ανάλογα με την ανατομία και τους στόχους.

Σχήμα στρογγυλό ή ανατομικό, επιφάνεια λεία ή τραχεία, περιεχόμενο σιλικόνη υψηλής συνεκτικότητας. Επιλογή εξατομικευμένα.

Ελαφρές δραστηριότητες σε ~1 εβδομάδα. Απαιτείται τακτική παρακολούθηση και ενημέρωση για πιθανή μελλοντική αντικατάσταση ενθεμάτων.

Αιμάτωμα, λοίμωξη, κάψα, μετακίνηση, αλλαγές αισθητικότητας θηλής. Αναλύονται προεγχειρητικά.

Σε συμπτωματολογία από υπερτροφία/μεγαλομαστία (αυχενικός/ραχιαίος πόνος, δερματίτιδες, δυσφορία) και λειτουργικούς/αισθητικούς λόγους.

Συνήθως περιθηλαία και κάθετη, ανάλογα με την έκταση μπορεί να υπάρχει και οριζόντια στην υπομάστια πτυχή.

Γίνεται σχεδιασμός που στοχεύει στη διατήρηση της αίσθησης και της δυνατότητας μελλοντικού θηλασμού, χωρίς αυτό να μπορεί να εγγυηθεί.

Συχνά ιδιοπαθής. Ανά περίπτωση εξετάζεται ορμονικός/φαρμακευτικός παράγοντας. Θεραπεία με λιποαναρρόφηση και/ή εκτομή του μαζικού αδένα.

Μικρές οπές λίγων mm για λιποαναρρόφηση, περιθηλαία τομή αν απαιτείται εκτομή. Συνήθως χρήση ελαστικού ιμάντα συμπίεσης για εβδομάδες.

Τοπική, περιοχική, γενική ή μέθη. Η επιλογή βασίζεται στην πράξη, στο προφίλ κινδύνου και στις προτιμήσεις του ασθενούς, έπειτα από ενημέρωση και συναίνεση.

• Παιδική ηλικία: συγγενείς ανωμαλίες (π.χ. ωτοπλαστική σε κατάλληλες ηλικίες).
• Εφηβεία/νέοι ενήλικες: ρινοπλαστική/γενειοπλαστική όταν έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη.
• Ενήλικες: στήθος/σώμα/πρόσωπο ανά ένδειξη και προσδοκίες.